Beurs   |   Beleggen   |   Geld Lenen   |   Hypotheken   |   iGuru.NL   |   iGuru.BE   |   Informatie   |   Lastminutes  |   Lening vergelijken   |   Nieuws   |   Rente

Achtergronden »

Bespreek  | Bury Add To 
Geplaatst door: anna 1825 dagen geleden
Het is heet. Bloedheet. Dat wil zich wel eens wreken op de koelbloedigheid van de mensen. Sommigen zien dan allerlei hallucinaties. Eén van de hardnekkigste hallucinaties is die van vermeende besparingen in Griekenland.
Het eerste dat ons opvalt in verslaggeving omtrent “besparingen” is dat er zelden een definitie van wordt gegeven. Definities variëren van het verlagen van soevereine staatsschuld naar het verhogen van belastingen. Dat zijn nochtans twee cruciaal verschillende dingen.
Het tweede dat ons opvalt is het taalgebruik, waarin besparingen systematisch worden geframed als iets pijnlijk. Iets ongemakkelijk. Ergens tussen een zonnesteek en huidkanker. Daarbij geldt de Griekse warboel als ultieme benchmark.
Een kampioen van deze framing is natuurlijk de compleet krankjorum econoom Paul Krugman, tegenwoordig held van de linkerzijde. De patroon van de keynesiaanse kerk neemt bijvoorbeeld graag een loopje met cijfers. Een veelgebruikte techniek ter linkerzijde.
Zo beweerde Krugman bijvoorbeeld dat de economische crisis in Estland in 2008 te wijten was aan de fiscale hervormingen van… 2009. Nonsensicale wartaal is de kortste weg om het te schoppen tot icoon van links.
De besparingen in de Baltische staten waren van een veel zwaarder kaliber dan de “inspanningen” die Griekenland levert. Waarom vormen zij dan geen benchmark om besparingen aan af te toetsen? Simpel, de Baltische staten kenden een gezonde economische groei en industriële reconversie in de jaren na de besparingen. Ja, de inspanningen waren zwaar en pijnlijk, maar de vruchten werpen zich sneller af dan verwacht. Zoiets past natuurlijk niet in het narratief.
In Griekenland daarentegen blijven zulke échte besparingen grotendeels uit. Terwijl Letland op vier jaar tijd 17.5 % van haar BBP bespaarde door te snijden in publieke uitgaven én inkomsten, halen de Grieken amper 11%. De bulk daarvan ligt in 2014 en 2015. In rampjaren 2010 en 2011, wanneer Griekenland nog kon gered worden, betroffen de besparingen slechts respectievelijk een magere 2.5 en 4.1% van haar BBP.
“Peanuts” noemen we zoiets.
Er is dus geen enkel cijfer dat zou kunnen aantonen dat de Grieken zich “kapot besparen”. Integendeel. Zoals alles in Griekenland volgen de besparingen een mak slakkengangetje. Griekenland bespaart niet. Griekenland is gewoon minder ambitieus geworden in het verbrassen van andermans geld.
In 2013 klokte Griekenland af op een budget deficit van 12.5% van BBP. Na vier jaar fiscale hervormingen klokte Letland af op 0.8%. Is er dan toch een onoverbrugbaar verschil in cultuur?
Nog zo’n indicatie: export. De Letse export heeft zich snel omgeschakeld naar dienstverlening en groeide maar liefst met 85% tussen 2009 en 2013. Ter vergelijking: Griekenland zal binnenkort de belastingen op export verhogen.
Dat goederen verkocht worden op de internationale markten is immers volgens de knetterlinkse regering in Athene een soort “verraad” aan de eigen bevolking. Daarmee zet Griekenland zich ter linkerzijde van de Sovjet-Unie: in Moskou begrepen ze immers dat handel drijven met het buitenland een belangrijke economische motor was.
Hoe kan Griekenland nu denken aan groei, als het haar eigen economie straft om internationale afzetmarkten te zoeken? We moeten tot de conclusie komen dat Griekenland suïcidaal is. En misschien moeten we wel toegeven dat dat misschien geen slecht idee is.
Niet alleen knetterlinkse economen als Kugman, maar ook het linkse journaille gaat gretig mee in de mirage van de Griekse “besparingen”. Moordend. Schandalig. Humanitaire crisis. Anti-democratisch. Natuurlijk roepen socialisten als Van der Maelen dat we niet “naar de cijfertjes mogen kijken”: die geven hem namelijk ongelijk.
Hij wordt daarin gevolgd door het slecht-geïnformeerde, en meestal ook malafide journaille, dat in Griekenland een soort laatste strohalm ziet om het kapitalisme aan te vallen. Natuurlijk verwijzen ze niet graag naar succesverhalen Ierland, Portugal en Spanje, waar besparingen hun vruchten afwerpen, of godbetert naar de Baltische staten, waar men socialisten rauw lust.
Bron: Berlin Policy Journal

Wie stemden er op dit nieuwsbericht?

Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om te reageren of registreer hier.