Beurs   |   Beleggen   |   Geld Lenen   |   Hypotheken   |   iGuru.NL   |   iGuru.BE   |   Informatie   |   Lastminutes  |   Lening vergelijken   |   Nieuws   |   Rente

Achtergronden »

Bespreek  | Bury Add To 
Geplaatst door: anna 2394 dagen geleden
Warren Buffett is naar alle waarschijnlijkheid de grootste belegger aller tijden. De man geeft tips over hoe je je rijkdom kan vergroten, beantwoordt je vragen over de beurs en hij had naar eigen zeggen de eerste investeerders in zijn zaak honderden miljoenen kunnen bezorgen – als ze hun initiële investeringskapitaal hadden laten zitten, tenminste.
Dus, als Buffett al die dingen doet, kunnen we onszelf afvragen waarom niet elke belegger miljardair is. Wat doet de meesterbelegger anders dan het gepeupel dat ruzie maakt om beleggingen van enkele duizenden of zelfs miljoenen aan waarde?
Een van de dingen die je volgens The New York Times (NYT) moet begrijpen, is dat conglomeraten niet altijd even ineffeciënt met de beschikbare middelen omspringen. Berkshire Hathaway, bijvoorbeeld, het levenswerk van Buffett is het archetype bij uitstek van een conglomeraat.
Via zijn holding stelt Warren Buffett meer dan 340 000 mensen tewerk in uiteenlopende industrieën. En, met een marktkapitalisatie van 362 miljard USD heeft hij het vierde meest waardevolle bedrijf van de Verenigde Staten (VS), meldt NYT.
Als je financiële theoretici wil geloven, is het een slechte zaak voor ondernemingen om lukraak andere bedrijven te kiezen om over te nemen uit willekeurig gekozen sectoren.
Een populaire strategie in de jaren ’60, volgens de Amerikaanse krant, van bedrijfsleiders van reuzengrote conglomeraten was het gebruik van boekhoudkundige trucs om onderliggende verliezen te verbergen en ze mooier voor te stellen dan ze in werkelijkheid waren.
Je begrijpt nu dan ook waarom financiële economen Berkshire Hathaway argwanend bekeken wanneer het bedrijf de transformatie onderging van een nijverheidsonderneming naar een holding van formaat. Het verschil is dat Buffett zich niet bezighoudt met het bestuur van zijn dochterondernemingen. Dat laat hij aan het management over.
Al de rest, zoals de allocatie van kapitaal en investeringsfondsen, past dan weer wel binnen zijn jobomschrijving:”Bij Berkshire kunnen we zonder al te veel kosten grote hoeveelheden geld verplaatsen van bedrijven die beperkte investeringsgroei kennen naar veelbelovende sectoren. Daarbij zijn we vrij van druk binnen een bepaalde industrie en moeten we niet toegeven aan collega’s die meer te winnen hebben aan het behoud van het status quo.”
Als dat een beetje ingewikkeld is, heeft NYT de verklaring van Buffeet vertaald naar iets veel simpeler:”Wat [hij], zijn vicevoorzitter Charlie Munger en hun 25-koppig team beweren is dat ze veel beter zijn in [investeren] dan de hele infrastructuur van het moderne financiële systeem (…).”
Dat leidt ertoe dat, als een buitenstaander, dat Berkshire Hathaway en het Orakel van Omaha veel meer bereid zijn de nodige stappen te ondernemen die een insider niet zou wagen te doen. Dan hebben we het zowel over de positieve als de negatieve zijden van de medaille: bedrijven ontmantelen, geen agency-problemen of het tekort aan een langetermijnvisie.
Maar, dan ben je er nog niet en eindig je niet noodzakelijk met een persoonlijk waarde van enkele tientallen miljarden. Er bestaan nog heel wat beleggers en investeringsfondsen die hetzelfde standpunt delen als Warren Buffett. En, dus moet er nog een ander element zijn die hij anders doet.
Wat dat precies is, is heel wat moeilijker te omschrijven. Volgens sommigen beheert Buffett zijn onderhandelingstactieken tot in de puntjes waardoor hij ook betere deals uit de brand weet te slepen. Anderen denken dan weer dat de CEO van Berkshire Hathaway heel gedisciplineerd te werk gaat eenmaal een acquisitie rond is:”Hij krijgt betere voorwaarden omdat hij een reputatie heeft opgebouwd rond het kopen van interessante bedrijven en hen dan met rust laat.”
Dat ligt volledig in lijn met Buffetts overtuiging dat value investing moet worden gezien over een heel, heel, héél lange periode. De tegenwoordig wijdverspreide stijl van beleggers om een investering af te schrijven op enkele jaren of zelfs maanden ligt hem dan ook niet.
Voor de financiële crisis was er een anekdotische mop waarin een manager van een hefboomfonds – blijkbaar – om wat geld verlegen zit en bij zijn bank om een lening wil vragen. “Dus, over welke periode moet de lening lopen”, vraagt de bankier. Daarop antwoordt de manager dat hij een opportuniteit ziet over een heel lange termijn en dat hij het geld dus dan pas wil terugbetalen. De bankier zet door en vraagt zijn klant of dat de lening over tien jaar moet lopen of langer of…? “Jaren”, vraagt de manager plots luidkeels,”wie heeft daar de tijd voor?!? Ik dacht eigenlijk aan twee dagen!”
Misschien is de grap beter in staat om te illustreren waarin het verschil ligt tussen een goede belegger en een Buffett.
bron: NYT

Wie stemden er op dit nieuwsbericht?

Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om te reageren of registreer hier.