Beurs   |   Beleggen   |   Geld Lenen   |   Hypotheken   |   iGuru.NL   |   iGuru.BE   |   Informatie   |   Lastminutes  |   Lening vergelijken   |   Nieuws   |   Rente

Achtergronden »

Bespreek  | Bury Add To 
Geplaatst door: anna 2112 dagen geleden
Turkmenistan, dictatoriaal geregeerd en geïsoleerd zit op enorme gasreserves. De export naar Europa is echter geblokkeerd waardoor het amper kan genieten van de enorme mogelijkheden.  Het land wil nu een nieuwe gasleiding aanleggen naar het Oosten, dwars door een land in oorlog, Afghanistan….
De Kaspische Zee scheidt Europa van Azië, een meer welke kan overstoken worden in ongeveer 17u met de veerboot. Een nieuwe pijpleiding aanleggen van ongeveer 300 km om dit meer te overbruggen is amper een technische uitdaging en zou op die manier de Europese markt openen voor gas uit Turkmenistan. Het probleem is echter dat de overige aangrenzende staten, in het bijzonder Rusland, hier op zijn zachtst gezegd nogal wat problemen mee hebben.
Europa en Turkmenistan dromen al meer dan 10 jaar over het aanleggen van deze nieuwe connector, genaamde de Trans-Kaspische Pipeline of kortweg TCP. Indien deze voltooid zou worden zou Europa een stuk minder afhankelijk worden van het Russisch gas wat één van de voornaamste redenen waarvoor Rusland dit wil tegenhouden. Turkmenistan, gelegen in Centraal –Azië wordt dictatoriaal geregeerd, is geïsoleerd maar heeft de vierde grootste gasreserve ter wereld. Zoals zo vaak gaat geld boven democratische principes waardoor Europa en Turkmenistan zo snel mogelijk deze connector willen aanleggen.
De totale reserves bedragen volgens schattingen van het energieconcern BP ongeveer 17,5 biljoen kubieke meter. Dit zou volgens het gerenommeerde “Statistical Review of World Energy”, jaartal 2015, overeenstemmen met 9,3% van de wereldwijde reserves. Een ware goudmijn voor de toekomst welke momenteel niet kan verzilverd worden.

Waanzinnig project
Vertegenwoordigers van alle internationale energiebedrijven proberen tegenwoordig in de gunst te komen van dictator/president Gubanguly Berdimuhamedov welke alle uitstraling heeft van een klassieke dictator. Ministeries met enorme tapijten, zelf verzonnen regels over de kleuren van auto’s,  de vele eigen standbeelden, etc… .
Hetgeen hij echter niet naar zijn hand kan zetten is de export van gas uit zijn land om nog meer fondsen binnen te krijgen. Dit weekend werd er dan ook beslist om te beginnen met de bouw van de nieuwe TAPI pijpleiding welke het gas van Turkmenistan moet pompen richting Zuid-Azië, en in het bijzonder Indië. Net als in China is de energiehonger in Indië amper te stillen waarbij alle mogelijke leveranciers goed genoeg zijn voor de Indiërs.
Om daar te geraken is de TAPI-pijpleiding echter gepland door de risicogebieden Afghanistan en Pakistan. De vraag is dan ook in welke mate dit hele project niet te waanzinnig is om effectief aangelegd te worden aangezien de kans op problemen in bijvoorbeeld Afghanistan enorm zijn.
Vertegenwoordigers in Afghanistan benadrukken dagelijks hoe veilig hun land is voor investeringen maar de waarheid is vermoedelijk net iets minder rooskleuring. Ervaringen in het buitenland zoals bijvoorbeeld in Tsjetsjenië geven echter aan dat het wel degelijk mogelijk is om de energie-infrastructuurwerken veilig te kunnen stellen in door oorlog geteisterde landen. Dit op voorhand als de nodige “fondsen” in de juiste handen terecht komen.
De specificaties van deze nieuwe TAPI-pijpleiding zijn dan ook enorm. De 1735 kilometer zal jaarlijks bijna 33 miljard kubieke meter gas transporteren en zal ongeveer 9 miljard euro kosten om te construeren.
Overeenkomst met Taliban
Het idee om deze TAPI-pijpleiding aan te leggen is al bijna 20 jaar oud, nog voor de enorme gasvoorraden werden ontdekt. De Argentijnse Bridas onderneming, die later werd verdrongen door de Amerikaanse groep Unlocal, had reeds afspraken met de Afghaanse Taliban voor een gegarandeerde veiligheid in ruil voor het betalen van doorvoerkosten. Als gevolg van de publieke druk stapte Unlocal uiteindelijk uit het project in 1998, enkele jaren voor de aanslagen van 11 september 2001 te New York.
Nu 17 jaar later, is het project nieuw leven ingeblazen. Met de komst van de TAPI pijplijn zou Afghanistan bijna 400 miljoen dollar per jaar ontvangen aan transitvergoedingen en 5 miljard kubieke meter gas volgens de voorlopige overeenkomsten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Afghaanse president Ashraf Ghani het project als “uiterst belangrijk voor de regio” klasseerde. Zowel de Verenigde Staten als de Asian Development Bank steunen het project al zijn er nog een bindende toezeggingen.
China
De Turkmenen moeten voornamelijk hun geografische isolement doorbreken. Men is daarvoor volop bezig om de afhankelijkheid van China te verminderen. China is momenteel de grootste afnemer van het Turkmeense gas en ontvangt sinds de ingebruikname van de eerste pijpleiding in 2009 bijna 30 miljard kubieke meter gas of bijna 50% van de gehele productie.
Vroeger verliep de handel bijna allemaal via het Russische pijpleidingennet welke goedkoop werd geleverd aan de Russen (en duur verkocht aan het Westen door de Russen). China was dan ook welkom als nieuwe afnemer. In 2009 kwam er echter een abrupt einde aan de uitvoer naar Rusland door de explosie van de pijpleiding. Turkmenistan verloor hierdoor miljarden dollars aan inkomsten en de relatie met Rusland staat hierdoor nog steeds onder het vriespunt . Waar Rusland in 2008 nog bijna 40 miljard kubieke meter afnam is dit vorig jaar gedaald tot slechts 4 miljard kubieke meter.
China is de lachende derde en verplichtte Turkmenistan om zijn gas relatief goedkoop te leveren aan China. Ook Rusland moest met tegenzin instemmen met een slecht contract met Peking welke een stuk minder opbrengt dan het Europese contract . Dit komt door de ingevoerde sancties na de problemen in Oekraïne.
Rusland
Ondertussen zit Rusland ook niet stil en bouwt het volop aan de pijplijn “Power of Sibiria” naar China. Via China zou ook het Koreaanse schiereiland moeten bediend worden. Daarnaast bekijkt het ook de mogelijkheden om Russisch gas te leveren aan India. Het Indiase continent wordt in het Noorden geblokkeerd door het Himalaya-gebergte waardoor ook varianten met LNG-transportschepen worden besproken.
In het verleden kon Rusland met succes Turkmenistan van de Europese markt houden. Met de TAPI-pijpleiding zou Rusland opnieuw de Turmeense concurrent tegen komen welke door Moskou met de nodige achterdocht bekeken wordt.
Als deze TAPI-pijpleiding ooit voltooid wordt is echter een andere vraag. Zelfs de interne East-West pijplijn welke gasvoorraden in het Oosten moet verbinden met de Kaspische kuststad Turkmenbashi is nog steeds niet klaar. De kans dat er binnenkort een pijplijn naar Europa ligt door de Kaspische Zee is daarbovenop een pak kleiner.
Indien deze problemen nog meer dan 10 jaar zullen aanslepen zal Europa amper nog interesse hebben hierin. Tegen dan zou het Europese energy-grid grotendeels moeten voltooid zijn welke de afhankelijkheid van Rusland volledig zou moeten wegwerken.
Bronnen:
http://welt.de
http://forbes.com
http://www.wikipedia.org
 
 

Wie stemden er op dit nieuwsbericht?

Reacties

Er zijn nog geen reacties.

Log in om te reageren of registreer hier.